Kontynuując tematykę związaną z podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
W poprzednim wpisie opisałem jakie mamy obowiązujące stawki podatku dla poszczególnych czynności.
Dzisiaj natomiast chciałbym skupić się na zasadach opodatkowania PCC umów pożyczek.
Co do zasady każda umowa pożyczki opodatkowana jest stawką 0,5% podatku PCC, który to podatek płaci pożyczkobiorca i ma 14 dni na rozliczenie podatku od dnia zawarcia umowy pożyczki.
Ustawa wprowadza jednakże pewne wyjątki od tej reguły.
Najważniejszą z nich jest to, że całkowicie zwolnione z podatku PCC są:
- pożyczki udzielane przez przedsiębiorców, którzy mają swoją siedzibą na terenie RP i prowadzą działalność zawodowo trudniącą się udzielaniem pożyczek/kredytów
- pożyczki udzielane przez przedsiębiorców niemających na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, prowadzących działalność w zakresie kredytowania oraz udzielania pożyczek,
Ten pierwszy przypadek nie jest co prawda wprost przewidziany w ustawie o PCC. Zwolnienie to wynika jednakże z faktu, że wtedy taki przedsiębiorca działa jako podatnik VAT, a gdy w grę wchodzi opodatkowaniem VAT to nie ma podatku PCC (taka ogólna reguła tej daniny). I nie zmienia tego faktu to, że same pożyczki są również zwolnione z podatku VAT.
Dzięki takiemu rozwiązaniu nie płacimy podatku PCC przy zaciąganiu kredytów czy pożyczek w bankach.
Ważnym natomiast jest to, aby przedsiębiorca faktycznie zawodowo trudnił się udzielaniem pożyczek, Nie musi to być oczywiście od razu bank. Wystarczy, że w zakresie prowadzonej działalności mamy odpowiednie kody PKD dot. pożyczek i kredytów i takie umowy są regularnie zawierane.
Kolejnymi przypadkami zwolnienia z podatku są:
- pożyczki udzielane spółkom kapitałowym (np. sp. z o.o. czy akcyjnym) przez ich wspólników – co już kiedyś opisałem dokładnie na blogu i zachęcam do lektury tegoż wpisu;
- pożyczki udzielane pomiędzy osobami najbliższymi – ale tym czynnościom poświęcę osobny wpis.
